မဟာဥမ္မဂ္ဂဇာတ်

မဟာဥမ္မဂ္ဂဇာတ်

အ ထက်ထက်၊ အောက်အောက် မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာလောကကြီးတွင် အံ့မခန်းဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးပေသည်။ ထိုအထဲတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အလွန်တရာ ထက်မြက်သော ပညာပါရမီတော်ကို ထင်ရှားစေသည့် မဟာဥမ္မဂ္ဂဇာတ်သည်ကား အထူးခြားဆုံးသော ဇာတ်တော်တစ်ပတ် ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းဇာတ်တော်ကြီးသည် ဘုရားရှင်၏ ပွင့်တော်မူခြင်း မပြုမီ ရှေးယခင် ကမ္ဘာက သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို ရတော်မူရန် အလို့ငှာ ပညာပါရမီကို အထွတ်အထိပ်သို့ တင်တော်မူခဲ့သည့် အကြောင်းကို အကျယ်ချုံး ဖော်ပြထားပေသည်။

အ ထိုအခါက ဘုရားရှင်သည် ပညာရှိသော မင်းတစ်ပါးအဖြစ် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား အုပ်ချုပ်စိုးစံတော်မူခဲ့လေသည်။ ထိုမင်းကား ပညာဉာဏ်ထက်မြက်ခြင်းကြောင့် ရွှေနန်းတော်ကြီး၏ တန်ဆာဆင်ရာတွင် စံနန်းတော်ကြီး၏ တန်ဆာဆင်ရာတွင် မည်သည့်အရာမှ မလျော့ချေ။ သို့သော် ကာလအတန်ကြာလွန်သော် ထိုမင်း၏ နန်းတော်ကြီးတွင် မည်သည့်အချိန်အခါကမှ မကြုံစဖူးသော အမင်္ဂလာ အဖြစ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထ ိုအဖြစ်ဆိုးကား ထီးနန်းစိုးစံတော်မူသောမင်းကြီး၏ အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသည့် မိဖုရားကြီးသည် အကြောင်းမဲ့စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားသိတော်မူသော မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်တော်မူကာ နေ့ညမပျက် ရှာဖွေတော်မူစေသည်။ ရဲမက်အပေါင်းတို့သည် မြို့တွင်း မြို့ပြင်၊ တောတောင်အရှည်ကို မကျန်စေဘဲ ရှာဖွေသော်လည်း မိဖှားကြီး၏ အရိပ်အရောင်ကိုပင် မတွေ့မြင်ကြရ။

တ နခွဲခန့် ကြာလွန်သော် မိဖုရားကြီးသည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သိရှိလာကြသည်။ အကြောင်းကား နန်းတော်အနီးရှိ ဥယျာဉ်တော်ကြီးတွင် မိဖုရားကြီးသည် အပျိုတော်များနှင့်အတူ လည်ပတ်နေစဉ် အလွန်တရာ အရသာရှိလှသော မင်းကင်းသီးတစ်လုံးကို မြင်၍ လိုချင်တပ်မက်ကာ ခူးဆွတ်စားသုံးမိလေသည်။ ထိုမင်းကင်းသီးသည် အဆိပ်သီးဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိသဖြင့် စားသုံးမိပြီးနောက် မူးဝေကာ အိပ်မောကျသွားခဲ့လေသည်။ ထိုအိပ်မောကျခြင်းကား သာမန်အိပ်မောကျခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းသော အိပ်မောကျခြင်းဖြစ်လေသည်။

န န်းတော်ကြီးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော မင်းကြီးနှင့် အမတ်အပေါင်းတို့အား အကြောင်းကြားလိုက်သောအခါ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသော်လည်း မိဖုရားကြီး၏ အိပ်မောကျနေခြင်းကို မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို မသိကြချေ။ ထိုအချိန်တွင် အမတ်တစ်ဦးက မင်းကြီးအား အကြံဉာဏ်ပေးလေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... နန်းတော်အနီးရှိ တောကြီးထဲတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး စံပါသည်ဟု ကြားသိရပါသည်။ ထိုနတ်ဘုရားသည် အလွန်တရာ တန်ခိုးကြီးလှပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုပါသည်။ အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးသည် ထိုနတ်ဘုရားထံ အကူအညီ တောင်းခံပါက မိဖုရားကြီးအား ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်”

မ င်းကြီးသည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို ကြားသိတော်မူသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူကာ နတ်ဘုရားအား အကူအညီတောင်းရန် သွားလေသည်။ မင်းကြီးသည် တောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ နတ်ဘုရားအား ရှာဖွေလေသည်။ အလွန်တရာ ရှည်လျားသော ခရီးပြီးနောက် မင်းကြီးသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် စံပါနေတော်မူသော နတ်ဘုရားအား တွေ့မြင်လေသည်။

န တ်ဘုရားသည် မင်းကြီးအား မြင်တော်မူသောအခါ “အရှင်မင်းကြီး... အဘယ်ကြောင့် ဤတောအုပ်သို့ ကြွလာရပါသနည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။

မ င်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ အကြောင်းကို အစအဆုံး ပြောပြလေသည်။ နတ်ဘုရားသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ မင်းကြီးအား ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်နိုင်ပါသော်လည်း အကျွန်ုပ်၏ စွမ်းရည်သည် အလွန်တရာ ကောင်းမြတ်သော စကားကို မှီခိုနေရပေသည်။ အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်အား အလွန်တရာ ကောင်းမြတ်သော စကားကို မေးမြန်းပါက အကျွန်ုပ်သည် မိဖုရားကြီးအား ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်”

မ င်းကြီးသည် နတ်ဘုရား၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားတော်မူကာ “အကျွန်ုပ်အား အလွန်တရာ ကောင်းမြတ်သော စကားကို မေးမြန်းပါ” ဟု ပြောလေသည်။

န တ်ဘုရားသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ မင်းကြီးအား အောက်ပါအတိုင်း မေးတော်မူသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အကျွန်ုပ်အား ပြောပြတော်မူပါ... မည်သည့်အရာသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သနည်း”

မ င်းကြီးသည် ထိုမေးခွန်းကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်တရာ စဉ်းစားတော်မူလေသည်။ မြို့တွင်း မြို့ပြင်၊ နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့်အရာများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရဖူးလေသည်။ သို့သော် မည်သည့်အရာသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ကိုကား မသိလေ။

ထ ိုအချိန်တွင် မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ထက်မြက်သော ပညာဉာဏ်ဖြင့် စဉ်းစားတော်မူလေသည်။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် နတ်ဘုရားအား ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်။

“အကျွန်ုပ်အား နတ်ဘုရား... အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့်အရာကား အလွန်တရာ ထက်မြက်သော ပညာဉာဏ် ဖြစ်ပါသည်”

န တ်ဘုရားသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူကာ “အရှင်မင်းကြီး... အကျွန်ုပ်သည် အလွန်တရာ ကောင်းမြတ်သော စကားကို မေးမြန်းခဲ့ပြီ။ ယခုမူကား အကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ ပညာဉာဏ်ကို မြင်တွေ့ရပြီ။ အကျွန်ုပ်သည် မိဖုရားကြီးအား ကယ်တင်ပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထ ိုနောက် နတ်ဘုရားသည် မိဖုရားကြီးအား ကယ်တင်တော်မူလိုက်လေသည်။ မိဖုရားကြီးသည် အိပ်မောကျရာမှ နိုးထလာသောအခါ အလွန်တရာ အံ့ဩကာ မင်းကြီးအား မေးမြန်းလေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အိပ်မောကျနေပါသလော”

မ င်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား အကြောင်းစုံ ပြောပြပြီးနောက် နတ်ဘုရားအား ကျေးဇူးတင်စကားများစွာ ပြောကြားပြီးနောက် နန်းတော်ကြီးသို့ ပြန်လည်ကြွမြန်းတော်မူကြလေသည်။

ထ ိုသို့ဖြင့် မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်မှစ၍ မင်းကြီးသည် ပညာဉာဏ်၏ အရေးပါပုံကို ပိုမိုသိရှိလာလေသည်။ မင်းကြီးသည် ပညာရှိသော မင်းတစ်ပါးအဖြစ် အုပ်ချုပ်စိုးစံတော်မူခဲ့ပြီး သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို ရတော်မူရန် အလို့ငှာ ပညာပါရမီကို အထွတ်အထိပ်သို့ တင်တော်မူခဲ့လေသည်။

က ဓ ိ

ပ ညာသည် အရေးအကြီးဆုံးသော အရာဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြီးမြောက်အောင်မြင်စေနိုင်ပါသည်။

ဘ ာ ရ

ပ ညာပါရမီ